MUSIGA E PUESIA
La puesia l’è quand stem
La puesia l’è quand stem
col nas in soeu
a guarda i nivul che passen
in un ciel che l’è peu
quel d’una volta.
Celestin de matena prest
e senza un’ umbrìa de foeum.
La puesìa la canta pian
se pensum a quand serum giuvin
all’amur.....
quand ghe tremaven i gamb
insema al coeur.
La puesìa l’è peu quela
vusata da la stanza
quand fasevum i mistè
e vedevum i fiuritt
bei, bianc e ross.
L’è un parlà fra nung
in confidenza,
un fil d’acqua, una rugeta ligera
de sentì senza parlà
intant che la passa.
